
دانش آموزانی که هرگز نمی دانند و نمی توانند تصوردرستی از آینده داشته باشند و برای ان تصمیم بگیرند و در عالم کودکانه به وظیفه ای که بر دوششان نهادیم وظیفه عمل می کنند.
آنان بدرستی درک نمی کنند که حقوقی دارند و از یک حقوق بنیادین براساس ساختار آموزش و پرورش و سیستم حکومتی صاحب سهم و حقوقی برابر با دانش آموز تهرانی هستند. اما براستی والدین و روشنفکران ما که اگاه به این ستم و سیاست اند، تا چه اندازه تلاش کرده اند تا استعدادهای اینده سازان بلوچستان را شکوفا و انان را برای بدوش کشیدن آینده این سرزمین و حافظ میراث داران این میراث کهن آماده کنند. پذیرفته ایم که ستم سنگین است اما آیا غیر از این بوده که سکوت و زبان بریدگی ما عامل اصلی رقم زدن این جنایات است.
تا چه اندازه تلاش کردیم فریاد براوردیم وپی گیری موضوع کردیم.و اگر نتیجه نگرفتیم کدام اعتراض جالب و قاطع را انجام دادیم و پای مردم را بوسط کشیدیم که برای حقوق قانونی اما تحریم شده شان بصورت قانونی فریاد برآورند.
پذیرفته ایم که ستم سنگین است اما آیا غیر از این بوده که سکوت و زبان بریدگی ما عامل اصلی رقم زدن این جنایات است.عن جنایت بر گردن قشر تحصیلکرده،آگاه،روشنفکر،عالم و عامی است.چرا ما باید سکوت می کردیم در برابر حقوق مقبوض و محروم شده مان.چرا ما باید اجازه می دادیم که چنین ستم کمرشکن وتا بدین جا برسد ؟
امروز ما با مردمی سرو کار داریم یا با نسلی سرو کار داریم که آینده دو نسل را در بلوچستان سوزاند. پدران نااگاه و مسکوت ما آینده دو نسل ،نسل جوان امروزی ونسل کودکان امروز را تباه نمودند.
هرگز به خود زحمت ندادند تا کاری برای این دو نسل انجام دهند. آنان چون هرگز قدمی برنداشتند هرگز به نسل جوان نیز اجازه تحرکی نداده و نمی پذیرند که نسل فرزندانشان نیز برای دفع ستم کاری انجام دهد.
اما آیا براستی نسل امروز می پذیرد که باید راه نسل گذشته را در پیش گیرد و شاهد نابودی ملت،سرزمین،هویت،دین وتاریخ و میراث و فرهنگ خود باشد. نسل جوان امروز خواسته یا ناخواسته مسئولیت سنگینی را بدوش خواهد کشید.جبران سکوت نسل پدرانش و ساخت اینده بهتر برای فرزندانش را.
در تصویر زیر وضعیت دانش آموزان بلوچ در مدارس کپری را در 56 کیلومتری شهرستان ایرانشهر
در روستای میسی را مشاهده می کنید.
این کودکان به سنی نرسیدند که تشخیص اینده دهند ،و این ما هستیم که باید جایگاه آنان را برای فردا و اینده آماده سازیم. ع لاج دردهای بیشمار بلوچ و بلوچستان به همت نسل جوان امروزی بستگی دارد.نسلی که باید معرف و شناسه از خودگذشتگی و تلاش و قربانی باشد. نیاز به همتی بلند و رهایی از اما و اگرها و امروزنه فردا،من نه او دارد.تک تک فرزندان بلوچ ،نسل امروزی باید در مسیر رهایی و نجات از ستم و فراری از این سرنوشت شوم باشد. امید است از دلمردگی و لاانگاری و بی توجهی بدرآییم و به تلاش و مبارزه ای خستگی ناپذیر دست یازییم.
اینده بلوچ و بلوچستان در گرو دستان نسل فعلی است ،نسلی که دو راه بیشتر ندارد یا مبارزه برای بهتر شدن و یا ساکت ماندن و شاهد نابودی و زوال باشد.
No comments:
Post a Comment